De meest onfortuinlijke Heren van Groot-Bijgaarden

Dat is ongetwijfeld niemand minder dan de eerdergenoemde Jean Estor. Onder Keizer Karel leidde hij, samen met zijn moeder Magaretha van Baenst, het kasteel van Groot-Bijgaarden. Op een dag ontmoette hij een zekere Antoine de Zayment, een buitengewoon soldaat en handig chirurg, maar ook een heethoofd die gepassioneerd was door astrologie en zich bekeerd had tot het protestantisme. Keizer Karel zag het protestantisme als een bedreiging voor zijn rijk. Daarom legde hij deze vorm van ketterij een streng verbod op. Wie dit verbod overtrad wachtte een verschrikkelijke straf, zoals de doodstraf en de verbeurdverklaring van de goederen.
Bij een bezoek aan Het Kasteel van Groot-Bijgaarden kon Antoine de Zayment Jean Estor en zijn moeder overtuigen om zich tot het protestantisme te bekeren. Ze maakten echter de fout zich in het publiek te bekeren, namelijk in de parochiekerk, waar ze de pastoor toespraken die er aalmoezen inzamelde en bidprentjes verkocht. Het duurde niet lang voor de banbliksems van de overheid op hen neerkwamen, maar ze bleven overeind. Ze trokken zich terug in de grote slottoren van het kasteel.
De Raad van Brabant stuurde een gewapende afdeling om de slottoren te belegeren. Na een heldhaftige verdediging en door de rook verdreven, moesten ze zich overgeven. Ze werden berecht door de Raad van Brabant. Hoewel ze verdedigd werden door een elite van advocaten en ze beloofden terug te keren naar het geloof van hun kindertijd, werden ze ter dood veroordeeld. De Raad van Brabant, Maria van Hongarije, toen gouvernante van de Nederlanden, en Keizer Karel, verwierpen al hun verzoeken tot gratie. Op 5 januari 1548 werden ze in het geheim - een privilegie van de adel - onthoofd. Antoine de Zayment slaagde erin uit de gevangenis te ontsnappen maar werd gevat, sprong uit een venster en vond op die manier de dood. Zijn lijk werd naar het galgenveld gesleept en voor de raven gegooid.